Rasvereniging  

Maart 1999 werd de rasvereniging Cane Corso Club Nederland (C.C.C.N.) officieel erkend door de Raad van Beheer. Net als elke andere nieuwe rasvereniging is er een ‘proeftijd’ van 5 jaar. In deze periode behoort de C.C.C.N. te laten zien wat haar capaciteiten zijn. 

De Cane Corso is een tot de groep Molossers behorende middelgrote hond. Stevig gebouwd maar elegant, een imposante verschijning door de combinatie van fors maar toch ook atletisch. Een Cane Corso die op gaat in zijn spel is indrukwekkend om te zien. Niemand verwacht zo’n snelheid en wendbaarheid van een molossoïde hond. Al moet het advies geven worden de Cane Corso altijd goed in de gaten te houden tijdens zijn spel. Ook de hond gaat namelijk volledig op in zijn activiteiten en wil in zijn enthousiasme nog wel eens, in volle snelheid, tegen zijn baas opspringen of hij botst in zijn spel wel eens tegen andermans hond. Een volwassen Cane Corso kan toch 50 kg wegen.

De huidige Cane Corso is een betrouwbare, sportieve hond. Aan nieuwe eigenaren moeten wel enkele eisen gesteld worden. Enige ervaring met honden, het liefst met dogachtige, is zeker gewenst. De Cane Corso is, zoals u hebt kunnen lezen, een zelfstandige hond. Hij is leuk met zijn baas, maar hij vindt het ook leuk er alleen op uit te gaan. Een goede band tussen baas en Cane Corso is zeker een eerste vereiste om uw Cane Corso onder appèl te houden.

Een goede socialisatie is uiteraard een eerste vereiste. Begeleiding vanuit een professionele hondenschool (de K.C. is altijd, voor elke hond, aan te raden en uw hond doet u er een groot plezier mee). Werkdrift zit gelukkig nog steeds in hun bloed. Ook binnen de hondensport zijn er geen belemmeringen voor de Cane Corso.

De hoeveelheid Cane Corso's is beperkt (±300) dus voor de fokkerij in Nederland is de basis erg smal. De meeste Cane Corso's in Nederland komen van fokkers uit Italië, België en Polen, maar deze zijn bijna allemaal te herleiden naar enkele stambomen in Italië. Dit maakt de basis nog smaller.

Heup Dysplasie is, ook in Italië, het grootste spook in de Cane Corso populaties. Selectief fokken is dus een eerste vereiste. De rasvereniging stelt de uitslagen van de W.K. Hirschfeld Stichting voor de H.D. als norm. Met H.D.+ mag alleen gefokt worden als deze gekruisd wordt met een hond metH.D. t.c. of H.D. vrij.

Ook het fokken met rastypische honden is erg belangrijk om een ras als de Cane Corso in stand te houden. De Raad van Beheer heeft een duidelijke rasstandaard en een Cane Corso kan (zoals meeste rashonden) op shows gekeurd worden.  Helaas is voor de meeste keurmeesters de Cane Corso een nog onbekend ras, daarom komen de meeste keurmeesters uit het buitenland (bv. Italië) waar de Cane Corso veel bekender is. Het grote nadeel is dat in Italië de oren en staart nog steeds gecoupeerd worden. Dit is voor de Italiaanse shows ook een eerste vereiste. De Italiaanse keurmeesters zien hier in Nederland voor het eerst een Cane Corso met oren en staart, waar ze waarschijnlijk even aan moeten wennen.